طراحی دیجیتال – روش sectioning در ۳DMAX

طراحی دیجیتال – روش sectioning در ۳DMAX
به این مطلب امتیاز بدهید

طراحی  دیجیتال – روش sectioning   

فرایند های ساخت مبتنی بر برش Cutting  based fabrication 

یکی از اولین و متنوع ترین و پر استفاده ترین تکنیک ها  برش است. در این روش مصالح ورقه ای مورد استفاده قرار میگیرند و از دستگاه دیجیتال برای برش زدن این ورقه ها استفاده میشود. برای این منظور ابتدا نقشه ی دیجیتالی قطعات آماده شده بعد از آن توسط کد های دیجیتالی به دستگاه منتقل میشود این تکنیک با تکیه بر ابزار هایی چون دستگاههای cnc و برش لیزر  میباشند. ابزار برش دهنده باریکه ای از پرتو لیزر و یا یک مته و یا جریان آب پر فشار می باشد.

تکنیک هایی وجود دارد تا بتوان یک فرم را به اجزایی تفکیک کرد که این اجزا قابلیت برش خوردن با ابزار های دیجیتالی را داشته باشد تا بعد از نصب کردن اجزای کوچک در کنار هم  فرم مورد نظر ساخته شود .

در این روش یک حجم با استفاده از  خطوط تراز افقی . مشابه نقشه های توپوگرافی به لایه ها ی  بسیار زیادی تقسیم میشوند . این لایه ها جداگانه برش خورده و روی هم قرار میگیرند تا حجم ما را بسازند.

تعداد لایه ها و ضخامت آنها و همینطور مصالح انتخاب شده و زاویه ی سطوح و بدنه های مختلف حجم عواملی اند که در کیفیت نمونه ی ساخته شده دخیل میشوند.

برش زنی لایه به لایه  – Contour

یک اسکریپت کار برای section در ۳dmax وجود دارد که به نظر من در مورد آن کم لطفی شده است . این اسکریپت کوچک و ساده با مشخص کردن تعداد لایه ها و یا برش ها و یا فاصله ی آنها از یک دیگر حجم مورد نظر ما را سطح به سطح برش میزند. در اینجا سعی میکنم با mettaball  و ترکیب آن با اسکریپت حالت مورد نظر را شبیه سازی کنم .برای مرتب کردن و دسته بندی کردن و نام گذاری قطعات از پارا استفاده میکنم .میتوان بجای استفاده از contour  از para و یک گراف بخصوص که برا ی همین منظور است نیز استفاده کرد .به دلیل سهولت کار در اسکریپت contour ,من از آن استفاده میکنم و بعد از استخراج لایه های مختلف شکل از آنها خروجی cad  گرفته تا برای دستگاه برش لیزر قابل خواندن باشد. برای این قسمت چند مثال در نظر گرفته شده و در نهایت بعد از ساخت هر کدام سعی میشود عکس های ماکت های  ساخته شده نیز اضافه شود.

حجم اول یک mettaballاست که در مقاله ی جداگانه به توضیح بحث mettaball در مکس و کاربرد های آن خواهیم پرداخت. بنا بر قائده ی تعریف شده حجم زیر را باید به لایه های مختلف تبدیل کنیم ,قطعات را کنار هم چیده و برای برش لیزر آماده کنیم .

روش اول :

در روش اول با ایجاد یک section  و قرار دادن آن مماس با پایین ترین لبه ی شکل و کپی کردن آن در یک راستا می توان به مقدار دلخواه از شکل برش برداشت کرد . با کنار هم قرار دادن section  های ایجاد شده ,شکل زیر را خواهیم داشت.

تعداد و فاصله ی لایه ها از این قسمت تعیین شده و بعد از آن با اعمال دستور Extrude  به تمام لایه های ساخته شده میتوان ضخامت دلخواه را به آنها اعمال کرد.

حالا کافی است صفحات را کنار هم طبق یک الگو که برایمان قابل فهم باشد بچینیم و از export  برای هر گونه خروجی مورد نیاز استفاده کنیم . با شیت بندی و نام گذاری مرتب تر و با حوصله تر امکان سر هم کردن قطعات برای شما بسیار راحت تر خواهد شد.

روش دوم:

 در روش بعد بخشی از این محاسبات را به عهده ی نرم افزاری میگذارم تا از این حالت دستی کمی فاصله گرفته و کار دارای پارامتر ها و شناور های بیشتری شود . برای این کار از از اسکریپت ساده ای به نام contour  استفاده میکنم و حجم ایجاد شده را به صورت برش هایی به فاصله های مشخص در میاوریم.

در قسمت Axis  راستای مورد نظر برای برش زدن انتخاب میکنم و در قسمت و در قسمت Amont میتوان تعداد لایه ها و یا فاصله ی آنها با هم را مشخص میکنیم. من برای استفاده از این حالت ترجیح میدهم محاسبات تعداد را بر اساس ضخامت ورقی که قرار است برش لیزر بخورد انجام دهم.

بعد از اتمام محاسبات ,میتوان اقدام به شیت بندی کرد تا کار برای خروجی نهایی آماده شود.

روش سوم:

در روش آخر این محاسبات و فعالیت ها تحت کنترل Para3d  انجام میشود و سعی میشود تا جایی که ممکن است تمام پروسه ی فعالیت در para انجام شود . البته که نتیجه به شدت سریع تر و دقیق تر خواهد بود.

در این حالت زمانی که از پارا استفاده میکنیم امکان زدن مقاطع به تعداد دلخواه , امکان تنظیم فاصله به صورت دقیق و همین طور اعمال ضخامت مورد نظر به خط ها و همچنین ایجاد شیت بندی نهایی قطعات به  صورت دلخواه در صفحه هایی با ابعاد مشخص و همینطور برای سهولت در کار امکان نام گذاری هر کدام از قطعات را جهت حک در برش لیزر داریم.

در ۳ حالت فوق نتیجه ثابت است و لی هر چه از حالت اولیه که دستی ترین حالت است به حالت آخر که پارامتریک ترین حالت است میرویم, سرعت انجام کار بالا تر و محاسبات ما دقیق تر میشود . در نهایت میتوان این خطوط را به دلخواه خروجی گرفت و در اخر خروجی گرفته شده را باید بتوان در نرم افزار های مهندسی وابزار  دقیق باز کرد.و بعد از آن از صحت و کار کرد درست آن مطمئن شد . برای این کار من ۲ غول نرم افزاری در این زمینه یعنی cad  و rhino  را انتخاب کردم که نتیجه ی تست در هر دو بسیار رضایت بخش بود .

حالا به راحتی میتوانید با این ۳ تکنیک انواع گوناگونی از احجام را در مکس مدل کرده ,۳بعدی اسکیس بزنید و بدون نگرانی از تولید نقشه و باز تولید آنها به صورت ماکت اقدام به طراحی مدل و یا بازسازی مدل به صورت واقعی نمایید .

مدل ها و حجم های طراحی شده با این  مفهوم

Galaxy soho.zaha hadid

جشنواره
به این مطلب امتیاز بدهید

جشنواره