طراحی یک تئاتر خوب

۶ اصول اولیه برای طراحی یک تئاتر خوب

۶ اصول اولیه برای طراحی یک تئاتر خوب
۵ امتیاز از مجموع ۱ رای

طراحی تئاتر: ۶ قانون اساسی برای طراحی یک تئاتر خوب

طراحی یک تئاتر خوب

از آن زمان که بشر شروع به جمع آوری داستان ها و شبیه سازی صحنه های زندگی روزمره در برابر مخاطبان کرد، نیاز به فضایی جهت انجام این چنین فعالیت هایی ملموس تر شد. طراحی تئاتر از آمفی تئاترهای رو باز یونانی و رومی تا مجموعه های باور نکردنی که امروزه شاهد آن ها هستیم، پیشرفت های چشم گیری داشته است. اگر چه بعضی از فرم ها برای انواع خاصی از تئاترها عملکرد بهتری ارائه میدهند اما شکل و ابعاد ثابتی برای تئاتر تعریف نشده است چرا که انتخاب بهترین فرم و مقیاس کاملا بستگی به کاربرد سالن مورد نظر(فیلم، سخنرانی، اجرای نمایشنامه، نمایش موزیکال) و تعداد تماشاگران دارد. بیایید بخش های اصلی یک تئاتر را بررسی کرده و به معرفی دیزاین های مربوط به تئاتر در زمان حاضر بپردازیم.

طراحی یک تئاتر خوب ( ۶ اصول اولیه برای طراحی )

۱- طراحی یک آتریوم عملکردی با توجه به پرفورمنس و تعداد تماشاگران


آتریوم شامل جایگاه مخاطبان و تماشاگران میباشد و گاهی “خانه” نیز نامیده میشود. “خانه” در واقع به هر جایی از تئاتر به جز قسمت صحنه نمایش و پشت صحنه نمایش گفته میشود.
این بخش شامل لابی، چک کردن کت، کانتر فروش بلیط و سرویس بهداشتی می باشد. مقدار فضای مورد نیاز این بخش بستگی به عوامل متعددی دارد، اما ابعاد ارائه شده در زیر بر اساس طراحی مدرن صندلی ها می تواند به شما در یافتن ابعاد و اندازه مورد نظر کمک کند:
۲۰۰ seats: 270m² | ۲,۹۰۰ ft2
۱۵۰ seats: 190m² | ۲,۰۰۰ ft2
۷۵ seats: 125 m² | ۱,۳۵۰ ft2

طراحی یک تئاتر خوب ( ۶ اصول اولیه برای طراحی )

۲-جهت رفاه حال تماشاگران استاندارد فاصله بین صندلی ها را رعایت کنید

راهرو ها شامل فضاهای بین ردیف های صندلی، جهت عبور و مرور تماشاگران میباشند. برای افزایش ایمنی مادامی که نمایش در حال اجراست و سالن تاریک است، در لبه های راهرو یک ردیف چراغ کوچک کار میگذارند.
معمولا دو نوع چیدمان برای راهرو وجود دارد:

چیدمان multiple-aisle:

شامل ۱۴-۱۶ صندلی در هر ردیف با دسترسی به راهرو در دو طرف هر ردیف. اگر راهرو تنها به یک طرف ردیف های صندلی دسترسی داشته باشد، تعداد صندلی ها به ۷ یا ۸ باید تقلیل پیدا کند.

چیدمان continental:

در این نوع چیدمان اگر دقت کافی به خرج دهید بیشترین تعداد صندلی را میتوان در فضای در دسترس جا داد. به طور میانگین در این نوع چیدمان برای هر فرد حدود ۲-۳ متر مربع فضا اختصاص میدهند که هم شامل فضای نشستن و هم شامل فضای راهرو میباشد.

طراحی یک تئاتر خوب ( ۶ اصول اولیه برای طراحی )

۳- استیج بخش مهمی است، هوشمندانه انتخاب کنید

استیج فضای دیزاین شده ایست که بازیگران بر روی آن ایفای نقش کرده و کانون توجه تماشاگران است. از دید معماری استیج میتواند شامل یک یا چند پلتفرم باشد. در برخی موارد استیج ممکن است موقتی باشد اما در سالن هایی که به تئاتر اختصاص داده شده اند استیج و صحنه نمایش اغلب به صورت دائم در مکان وجود دارد. بسته به نوع ارتباط با تماشاگر و عملکرد، انواع مختلف استیج وجود دارند.

Thrust Theater
استیچی که از ۳ طرف توسط جایگاه تماشاچیان احاطه شده و از سمت چهارم به پشت صحنه وصل است. در چیدمان های مدرن استیج اغلب یک فضای مرتفع مربعی یا مستطیل شکل است که توسط صندلی ها احاطه میشود. اشکال دیگر نیز برای استیج استفاده میشود برای مثال تئاترGlobe شکسپیر دارای استیج ۵ طرفه بود.
End Stage:
یک استیج که از یک دیوار به دیوار دیگر کشیده شده و تماشاگران تنها در طرف جلو استیج قرار دارند. پشت صحنه در پشت دیوار انتهایی قرار دارد. هیچ دیدی از طرفین استیج وجود ندارد و تنها ممکن است محل ورود بازیگران به صحنه از طرفین باشد. یک مثال ملموس برای این نوع استیج صحنه کنسرت موسیقی است که تنها از یک طرف با مخاطبان در ارتباط است
Arena Theatre:
یک استیج مرکزی که از همه جهات توسط تماشاگران احاطه میشود. در این نوع استیج معمولا ارتفاع جایگاه تماشاگران برای دید بهتر بیشتر میشود
The Proscenium Stage یا End Stage
معمول ترین نوع استیج می باشد که به استیج قاب عکسی معروف است. از بارز ترین ویژگی این نوع استیج opening بزرگ آن است. قوس جلوی صحنه نمایش سبب میشود تماشاگران اشراف بهتری به استیج داشته باشند. تماشاگران در این نوع استیج تنها از یک طرف صحنه را میبینند اغلب در مقابل قوس جلوی صحنه فضایی برای مانور بیشتر بازیگران در نظر گرفته میشود که تحت عنوان apron شناخته میشود. در جلو و پایین apron در بعضی موارد جایگاهی برای گروه ارکستر در نظر گرفته میشود .


Flexible theater:
برخی مواقع تئاتر “Black Box” نامیده میشود. این نوع استیج یک جعبه بزرگ است که داخلش با رنگ سیاه رنگ آمیزی شده است وجایگاه استیج و تماشاگران ثابت نیست بلکه بنا به تشخیص کارگردان و محتوای اجرا قابل تغییر هستند.
Profile Theatres:
اغلب در تئاتر های “found space” مورد استفاده قرار میگیرند برای مثال تئاتر هایی که از فضاهای دیگر به عنوان استیج استفاده میشود. تماشاگران معمولا در فضایی طویل در دو طرف صحنه نمایش قرار میگیرند این نوع استیج گزینه مناسبی برای فضا های باریک و طویل است، مانند جلوی فروشگاه ها. استیج profile شباهت بسیاری با استیج arena دارد با این تفاوت که تماشاگران تنها در دو طرف قرار دارند . یک مثال نا متعارف از این نوع استیج سالن بسکتبال است اگر هیچ کس پشت قسمت حلقه ها ننشیند.
Sports Arenas:
استیج های Sports arena بیشتر به عنوان محلی برای کنسرت موسیقی مورد استفاده قرار می گیرند. به لحاظ شکل شباهت بسیاری با استیج arena دارند (دقیق تر به آن نگاه کنیم باید بگوییم استیج arena شبیه به استیج Sports Arenas هستند )، اما با یک پلان مثلثی. هنگامی که برای کنسرت استفاده می شود یک استیج موقت در انتهای استیج موجود قرار میگیرد و بقیه زمین محل تماشاگران میشود . Arena ها اصطلاحات تخصصی مربوط به خودشان را دارند.
۳- صحنه را برای دید بهتر پایین ببرید
در استیج های گرد یا arena صحنه در مرکز تماشاگران قرار دارد و تماشاگران از هر طرف به آن نگاه می کنند. تماشاگران به علت فاصله نزدیکی که با بازیگران دارند با آنها احساس صمیمیت و مشارکت میکنند با این حال این نوع استیج ها محدودیت های زیادی را در مورد میزان و نوع دید در بر دارند. استیج های با ارتفاع بیش از چند فوت دید تماشاگران را سد خواهد کرد.

*طراحی یک تئاتر خوب

۴- برای هم حسی بیشتر با تماشاگر از استیج Thrust استفاده کنید.

این نوع استیج از ۳ طرف به سمت تماشاگران کشیده میشود و صمیمیت و هم حسی قوی بین بازیگران نمایش و تماشاگران ایجاد خواهد کرد هم چنین این قابلیت به تماشاگر داده میشود که تئاتر را از۳ طرف و با ۳ زاویه دید مختلف تماشا کند.

طراحی یک تئاتر خوب ( ۶ اصول اولیه برای طراحی )

۵- به تئاتر خود انعطاف دهید

تئاتر های flexible دارای صحنه ثابت نبوده و با توجه به نوع نمایش قابل تغییر خواهند بود چرا که در این نوع تئاتر ها استیج و جایگاه تماشاگران ادغام شده و تماشاگران گاها به صورت ایستاده و یا نشسته بر کف استیج نمایش را تماشا میکنند.

طراحی یک تئاتر خوب ( ۶ اصول اولیه برای طراحی )

۶- کیفیت صدا را دست کم نگیرید

اگر چه تئاتر یک هنر بصری محسوب میشود اما کیفیت پایین صدا میتواند بهترین بازی ها را خراب کند. صدا عاملی است که اغلب نادیده گرفته می شود، اما به همان اندازه که شما نیاز به دید خوب دارید نیاز به انتقال صوتی خوب نیز دارید. به استثنای ملاحظات راحتی و اندازه، ضروری است که سالن نمایش ها با رعایت موارد زیر طراحی شود:

• عایق صدای خارجی (تا به حال چند بار صدای ترافیک، قطارها یا کارهای ساختمانی را بر روی موسیقی متن نمایش شنیده اید؟)
• عایق صدای داخلی – این نکته در خصوص سالن های آمفی تئاتری که دارای چند صحنه نمایش هستند اهمیت پیدا میکند و اگر عایق بندی خوب صورت نپذیرد صدا به سالن هی مجاور راه پیدا میکند
• خدمات و تجهیزات کنترل سر و صدا – صداهای مربوط به تهویه ، آسانسور، سرویس بهداشتی و تجهیزات پروژکتور نیاز به کنترل دارند
• طراحی آکوستیک – عایق بندی صوتی می بایست از مرحله امکان سنجی استیج – محل سالن و برنامه ریزی برای سالن اجتماعات تا مراحل نهایی اجرا مورد توجه قرار گیرد.

منبع : www.arch2o.com

جشنواره
به این مطلب امتیاز بدهید

جشنواره